Socratos Sign in

clarum

clarum is a Latin form of clarus, meaning “clear, bright; loud; famous, renowned”. It is the nominative singular neuter adjective or accusative singular neuter adjective.

Found 135 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Cicero, In C. Verrem 2.1.63: oppidum est in Hellesponto Lampsacum, iudices, in 63 primis Asiae provinciae clarum et nobile; homines autem ipsi Lampsaceni cum summe in omnis civis Romanos officiosi, tum praeterea maxime sed …

Tacitus, Annales 1·174: … num occupata Cruptorigis quondam stipendiari villa, postquam proditio metuebatur, mutuis ictibus procubuisse. Clarum inde inter Germanos Frisium nomen, dissimulante Tiberio damna ne cui bellum permitteret. neque senatus in eo …

All forms of clarus (declension table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.