Socratos Sign in

clamores

clamores is a Latin form of clamor, meaning “shout, shouting, outcry; noise”. It is the accusative plural masculine noun or nominative plural masculine noun or vocative plural masculine noun.

Found 45 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Cicero, Pro T. Annio Milone 3: … uorum clamor si qui forte fuerit, admonere vos debebit ut eum civem retineatis qui semper genus illud hominum clamoresque maximos prae vestra salute neglexit.

Cicero, Orator 111: … causa Ctesiphontis. Iam illud medium quotiens vult arripit et a gravissimo discedens eo potissimum delabitur. Clamores tamen tum movet et tum in dicendo plurimum efficit, cum gravitatis locis utitur.

Plautus, Aulularia 2.1.168: clámores, impéria, eburata véhicla, pallas, púrpuram,

All forms of clamor (declension table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.