Socratos Sign in

certius

certius is a Latin form of certus, meaning “certain, sure; fixed”. It is the comparative adjective or nominative singular neuter comparative adjective or vocative singular neuter comparative adjective or accusative singular neuter comparative adjective.

Found 84 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Caesar, De Bello Gallico 5.52.4: Ciceronem pro eius merito legionemque collaudat; centuriones singillatim tribunosque militum appellat, quorum egregiam fuisse virtutem testimonio Ciceronis cognoverat. De casu Sabini et Cottae certius ex captivis cognoscit.

Plautus, Menaechmi 5.2.763a: nec, quíd id sit, mihí certiús facit, quid

All forms of certus (declension table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.