Socratos Sign in

certior

certior is a Latin form of certus, meaning “certain, sure; fixed”. It is the nominative singular masculine comparative adjective or nominative singular feminine comparative adjective.

Found 156 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Caesar, De Bello Gallico 1.12.2: Ubi per exploratores Caesar certior factus est tres iam partes copiarum Helvetios id flumen traduxisse, quartam vero partem citra flumen Ararim r …

Ovid, Amores 1.8.55: Certior e multis nec tam invidiosa rapina est.

Aulus Gellius, Noctes Atticae 20.6.9: Sic namque Plautus declinavit in PseuduloPseudolo in hisce versibus: Si ex té tacente fíeri possem cértior, Ere, quaé miseriae té tam misere mácerent, Duorúm labori ego hóminum parsissém lubens: Mei té rogandi et tís …

All forms of certus (declension table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.