casum
casum is a Latin form of casus, meaning “chance, event; fall”. It is the accusative singular masculine noun.
Found 213 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Caesar, De Bello Gallico 2.31.6: Sibi praestare, si in eum casum deducerentur, quamvis fortunam a populo Romano pati quam ab his per cruciatum interfici inter quos dominari consuessent.
Plautus, Pseudolus 5.1.1280a: fúi ob casúm. datur cántharus: bibi.
Livy, Ab urbe condita 38.14.1: tertio inde die ad Casum amnem perventum; inde profecti Erizam urbem primo impetu ceperunt.
All forms of casus (declension table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.