canem
canem is a Latin form of canis, meaning “dog”. It is the accusative singular masculine noun or accusative singular feminine noun.
Found 66 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Cicero, de Finibus Bonorum et Malorum 2.40: hi non viderunt, ut ad cursum equum, ad arandum bovem, ad indagandum canem, sic hominem ad duas res, ut ait Aristoteles, ad intellegendum et agendum, esse natum quasi mortalem deum, co …
Cicero, De Natura Deorum 2.114: … Cretera relucet. extremam nitens plumato corpore Corvus rostro tundit, et hic Geminis est ille sub ipsis Ante Canem, Procyon Graio qui nomine fertur.
All forms of canis (declension table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.