cane
cane is a Latin form of cano, meaning “sing; sound”. It is the 2nd person singular present active imperative.
It can also be a form of canis, “dog”.
Found 32 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Cicero, De Natura Deorum 2.38: … s, qui similitudines adiungens omnia in perfectis et maturis docet esse meliora, ut in equo quam in eculeo in cane quam in catulo in viro quam in puero; item quod in omni mundo optimum sit id in perfecto aliquo atque absolut …
Martial, Epigrammata 1.80.1: Sportula, Cane, tibi suprema nocte petita est
All forms of cano (conjugation table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.