Socratos Sign in

benigne

benigne is a Latin form of benignus, meaning “kind, generous; (benigne) kindly, generously”. It is the adverb.

Found 170 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Cicero, In C. Verrem 2.3.196: hoc quid est? venit praetor; frumentum, inquit, me abs te emere oportet. optime. modium denario. benigne ac liberaliter; nam ego ternis HS non possum vendere. mihi frumentum non opus est, nummos volo. nam sperabam, …

Seneca the Younger, De Beneficiis 2.35.5: Quid ergo facies ? Non arma sumenda sunt : at fortasse erunt. Non maria emetienda : fortasse etiam ventis minantibus solves. Vis reddere beneficium ? Benigne accipe ; rettulisti gratiam, non ut solvisse te putes, sed ut securior debeas.

Plautus, Rudens 1.5.288b: Amíce benígneque honórem,

All forms of benignus (declension table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.