beluae
beluae is a Latin form of belua, meaning “beast, monster”. It is the nominative plural feminine noun or vocative plural feminine noun or dative singular feminine noun or genitive singular feminine noun.
Found 32 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Cicero, Pro P. Sulla 76: … barbara aut tam immanis umquam fuit in qua non modo tot, sed unus tam crudelis hostis patriae sit inventus—, beluae quaedam illae ex portentis immanes ac ferae forma hominum indutae exstiterunt. perspicite etiam atque etiam, …
Curtius Rufus, Historiarum Alexandri Magni 8.14.13: Beluae dispositae inter armatos speciem turrium procul fecerant, ipse Porus humanae magnitudinis prope modum excesserat: speciem magnitudini Pori adicere videbatur belua, qua vehebatur, tantum inter ceteras eminens, quanio aliis ipse praestabat.
All forms of belua (declension table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.