Socratos Sign in

beato

beato is a Latin form of beatus, meaning “happy, blessed”. It is the ablative singular masculine adjective or dative singular neuter adjective or dative singular masculine adjective or ablative singular neuter adjective.

It can also be a form of beo, “make happy, bless”.

Found 26 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Cicero, de Finibus Bonorum et Malorum 2.65: … ra sic cogit. at ego quem huic anteponam non audeo dicere; dicet pro me ipsa virtus nec dubitabit isti vestro beato M. Regulum anteponere, quem quidem, cum sua voluntate, nulla vi coactus praeter fidem, quam dederat hosti, ex …

Ammianus Marcellinus, Res Gestae val2.12.65: … nus fuit, superavit Symmachus. Post facta pace in urbe ecclesiae ambulavit rex Theodericus Romam, et occurrit Beato Petro devotissimus ac si catholicus. Cui papa Symmachus et cunctus senatus vel populus Romanus cum omni gaudi …

All forms of beatus (declension table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.