Socratos Sign in

barbara

barbara is a Latin form of barbarus, meaning “foreign, barbarian; uncivilized, savage; (noun) a foreigner, barbarian”. It is the nominative plural neuter adjective or vocative plural neuter adjective or accusative plural neuter adjective or ablative singular feminine adjective.

Found 122 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Caesar, De Bello Civili 2.38: … . Equites missi nocte iter conficiunt, imprudentes atque inopinantes hostes aggrediuntur. Numidae enim quadam barbara consuetudine nullis ordinibus passim consederant. Hos oppressos somno et dispersos adorti magnum eorum numeru …

Cicero, Tusculanae Disputationes 2.20: … non Terra édita Molés Gigantum, nón biformato ímpetu Centaúrus ictus córpori inflixít meo, Non Gráia vis, non bárbara ulla inmánitas, Non saéva terris géns relegata últimis, Quas péragrans undique ómnem ecferitatem éxpuli, Sed …

Ovid, Heroides 6.19: Barbara narratur venisse venefica tecum,

All forms of barbarus (declension table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.