avo

avo is a Latin form of avus, meaning “grandfather; (pl.) ancestors”. It is the ablative singular masculine noun.

Found 74 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Cicero, In C. Verrem 2.4.67: … nium fere comitatu regio atque ornatu fuisset, is cum amicus et socius populi Romani esset, amicissimo patre, avo, maioribus, antiquissimis et clarissimis regibus, opulentissimo et maximo regno, praeceps provincia populi Ro …

Sallust, Bellum Iugurthinum 9: … t populo Romano sit, summa ope nitemur. Tibi quidem pro nostra amicitia gratulor. Habes virum dignum te atque auo suo Masinissa." Igitur rex, ubi ea quae fama acceperat ex litteris imperatoris ita esse cognovit, cum virtute …

Plautus, Poenulus 5.2.994: Avo. quoiates estis aut quo ex oppido?

All forms of avus (declension table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.