avida

avida is a Latin form of avidus, meaning “eager, desirous (+gen.); greedy”. It is the nominative singular feminine adjective.

Found 45 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Cicero, Philippicae 3.2: … cturos; sunt enim optimo animo, summo consilio, singulari concordia. mea autem festinatio non victoriae solum avida est sed etiam celeritatis.

Cicero, Tusculanae Disputationes 2.24: … ávolans Pinnáta cauda nóstrum adulat sánguinem. Cum véro adesum inflátu renovatúmst iecur, Tum rúrsum taetros ávida se ad pastús refert. Sic hánc custodem maésti cruciatús alo, Quae mé perenni vívum foedat míseria. Namque, út …

Sallust, Bellum Iugurthinum 6: … escere intellegit, vehementer eo negotio permotus multa cum animo suo voluebat. Terrebat eum natura mortalium auida imperi et praeceps ad explendam animi cupidinem, praeterea opportunitas suae liberorumque aetatis, quae etiam …

All forms of avidus (declension table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.