auspicio
auspicio is a Latin form of auspicium, meaning “auspices (omens from birds); omen; command, authority”. It is the dative singular neuter noun or ablative singular neuter noun.
Found 79 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Cicero, Letters to Atticus 1.16.13: … tratum †insimul cum lege alia† iniit, solutus est et Aelia et Fufia ut legem de ambitu ferret, quam ille bono auspicio claudus homo promulgavit. ita comitia in a. d. vi Kal. Sext. dilata sunt. novi est in lege hoc, ut qui nummos …
Plautus, Aulularia 3.2.447: quíd ego nunc agám? ne ego edepol véni huc auspició malo.
Plautus, Epidicus 2.2.182: liquido éxeo foras auspício, aví sinistra;
All forms of auspicium (declension table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.