aufer
aufer is a Latin form of aufero, meaning “carry off, take away”. It is the 2nd person singular present active imperative.
Found 50 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Cicero, Letters to Atticus 5.4.4: … paene praeterii chartam tibi deesse. mea captio est, si quidem eius inopia minus multa ad me scribis. tu vero aufer ducentos; etsi meam in eo parsimoniam huius paginae contractio significat. dum acta et rumores vel etiam si q …
Terence, Eunuchus 4.4.725b: Aufer aurum hoc: ego scibo ex hoc quid siet.
Plautus, Curculio 2.1.245: Aufér istaec, quaeso, atque hoc responde quod rogo.
All forms of aufero (conjugation table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.