assidue

assidue is a Latin form of assiduus, meaning “constant, unremitting, persistent; (assidue) continually”. It is the adverb.

Found 96 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Cicero, Tusculanae Disputationes 5.113: … ecus multos annos nostrae domi vixit. is vero, quod credibile vix esset, cum in philosophia multo etiam magis assidue quam antea versaretur et cum fidibus Pythagoreorum more uteretur cumque ei libri noctes et dies legerentur, q …

Aulus Gellius, Noctes Atticae 7.16.2: … male nec tacet umquam De me; Lesbia me dispeream nisi amat. Quo signo? quia sunt totidem mea; deprecor illam Assidue, verum dispeream nisi amo.

All forms of assiduus (declension table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.