arguitur
arguitur is a Latin form of arguo, meaning “prove, show; accuse, charge; blame”. It is the 3rd person singular present passive indicative.
Found 31 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Cicero, Pro S. Roscio Amerino 37: occidisse patrem Sex. Roscius arguitur. scelestum, di immortales! ac nefarium facinus atque eius modi quo uno maleficio scelera omnia complexa esse …
Phaedrus, Fabulae appendix.8.7: Arguitur miles, rapitur in praetorium.
All forms of arguo (conjugation table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.