Socratos Sign in

ardua

ardua is a Latin form of arduus, meaning “steep, high, lofty; difficult”. It is the nominative singular feminine adjective.

Found 186 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Cicero, Tusculanae Disputationes 1.37: … unt mulierculae et pueri, movetur audiens tam grande carmen: Ádsum atque advenio Ácherunte víx via alta atque árdua Pér speluncas sáxis structas ásperis pendéntibus Máxumis, ubi rígida constat crássa caligo ínferum, tantumque …

Vergil, Georgics 2.67: Chaoniique patris glandes, etiam ardua palma

Ovid, Amores 1.14.12: Ardua derepto cortice cedrus habet.

All forms of arduus (declension table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.