arbitrabantur
arbitrabantur is a Latin form of arbitror, meaning “think, judge”. It is the 3rd person plural imperfect passive indicative.
Found 64 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Caesar, De Bello Gallico 1.2.6: Pro multitudine autem hominum et pro gloria belli atque fortitudinis angustos se fines habere arbitrabantur, qui in longitudinem milia passuum CCXL, in latitudinem CLXXX patebant.
Ammianus Marcellinus, Res Gestae 14.2.9: … ui pro muro tuetur accolas circumfusus, augente nocte adulta terrorem, quievere paulisper, lucem opperientes. Arbitrabantur enim nullo impediente transgressi, inopino accursu apposita quaeque vastare, sed in cassum labores pertulere …
All forms of arbitror (conjugation table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.