animadvertit

animadvertit is a Latin form of animadverto, meaning “notice, observe, pay attention to; (in +acc.) punish”. It is the 3rd person singular present active indicative or 3rd person singular perfect active indicative.

Found 119 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Caesar, De Bello Gallico 1.32.2: Animadvertit Caesar unos ex omnibus Sequanos nihil earum rerum facere quas ceteri facerent sed tristes capite demisso terram intueri. Eius rei quae causa esset miratus ex ipsis quaesiit.

Sallust, Bellum Iugurthinum 35: … ui Romam fide publica venerat. At Iugurtha manufestus tanti sceleris non prius omisit contra verum niti, quam animaduertit supra gratiam atque pecuniam suam invidiam facti esse. Igitur, quamquam in priore actione ex amicis quinquagi …

Seneca the Elder, Controversiae 10.3.8: … sit. hic accusatio filiae contrarias partes patri sequentis, cum illam ipsa natura publicis excepisset malis. Animaduertit Manlius in filium et uictorem, animaduertit Brutus in liberos non factos hostes, sed futuros: uide an sub his …

All forms of animadverto (conjugation table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.