animadverti
animadverti is a Latin form of animadverto, meaning “notice, observe, pay attention to; (in +acc.) punish”. It is the present passive infinitive or 1st person singular perfect active indicative.
Found 59 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Caesar, De Bello Civili 2.14: … testudo, turris, tormenta fammam conciperent et prius haec omnia consumerentur, quam, quemadmodum accidisset, animadverti posset. Nostri repentina fortuna permoti arma, quae possunt, arripiunt; alii ex castris sese incitant. Fit in …
Cicero, de Finibus Bonorum et Malorum 5.81: … e non esse ad beate vivendum satis. Immo vero, inquit, ad beatissime vivendum parum est, ad beate vero satis. Animadverti, inquam, te isto modo paulo ante ponere, et scio ab Antiocho nostro dici sic solere; sed quid minus probandum …
Suetonius, Divus Julius 80.2: … uerunt, latum clauum sumpserunt. Quinto Maximo suffecto trimenstrique consule theatrum introeunte, cum lictor animaduerti ex more iussisset, ab uniuersis conclamatum est non esse eum consulem.
All forms of animadverto (conjugation table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.