animadvertendum
animadvertendum is a Latin form of animadverto, meaning “notice, observe, pay attention to; (in +acc.) punish”. It is the gerundive genitive plural neuter or gerundive genitive plural masculine or gerundive accusative singular masculine or gerundive nominative singular neuter.
Found 31 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Cicero, In C. Verrem 2.1.68: … , si istius nefarium scelus Lampsaceni ulti vi manuque essent, ne senatus populusque Romanus in eam civitatem animadvertendum putaret; quodsi hoc iure legati populi Romani in socios nationesque exteras uterentur, ut pudicitiam liberoru …
Cicero, De Officiis 1.135: … revocetur oratio, sed utcumque aderunt; neque enim isdem de rebus nec omni tempore nec similiter delectamur. Animadvertendum est etiam, quatenus sermo delectationem habeat, et, ut incipiendi ratio fuerit, ita sit desinendi modus.
Livy, Ab urbe condita 22.59.13: illud etiam in tali consilio animaduertendum uobis censeam, patres conscripti, si iam duriores esse uelitis, quod nullo nostro merito faciatis, cui nos hosti relicturi sitis.
All forms of animadverto (conjugation table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.