amisit
amisit is a Latin form of amitto, meaning “lose; let go”. It is the 3rd person singular perfect active indicative.
Found 99 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Caesar, De Bello Civili 3.99: In eo proelio non amplius CC milites desideravit, sed centuriones, fortes viros, circiter XXX amisit. Interfectus est etiam fortissime pugnans Crastinus, cuius mentionem supra fecimus, gladio in os adversum con …
Pliny the Younger, Epistulae 5.16.9: Ignosces, laudabis etiam, si cogitaveris quid amiserit. Amisit enim filiam, quae non minus mores eius quam os vultumque referebat, totumque patrem mira similitudine exscripserat.
All forms of amitto (conjugation table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.