amicitiae

amicitiae is a Latin form of amicitia, meaning “friendship; alliance”. It is the genitive singular feminine noun.

Found 339 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Caesar, De Bello Gallico 1.20.4: Quod si quid ei a Caesare gravius accidisset, cum ipse eum locum amicitiae apud eum teneret, neminem existimaturum non sua voluntate factum; qua ex re futurum uti totius Galliae animi a se averterentur.

Cicero, de Finibus Bonorum et Malorum 2.78: Amicitiae vero locus ubi esse potest aut quis amicus esse cuiquam, quem non ipsum amet propter ipsum? quid autem est am …

All forms of amicitia (declension table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.