albo
albo is a Latin form of albus, meaning “white, pale; bright”. It is the ablative singular neuter adjective or ablative singular masculine adjective or dative singular neuter adjective or dative singular masculine adjective.
Found 45 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Vergil, Eclogues 2.41: capreoli, sparsis etiam nunc pellibus albo,
Livy, Ab urbe condita 3.70.2: in acie Quinctius dextrum cornu, Agrippa sinistrum tenuit; Sp. Postumio Albo legato datur media acies tuenda, legatum alterum P. Sulpicium equitibus praeficiunt.
All forms of albus (declension table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.