aiunt

aiunt is a Latin form of aio, meaning “say, assert; say yes”. It is the 3rd person plural present active indicative.

Found 342 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Cicero, Pro S. Roscio Amerino 33: … reretur quid tandem accusaturus esset eum quem pro dignitate ne laudare quidem quisquam satis commode posset, aiunt hominem, ut erat furiosus, respondisse: quod non totum telum corpore recepisset. quo populus Romanus nihil vi …

Pliny the Younger, Epistulae 7.9.15: Habes plura etiam fortasse quam requirebas; unum tamen omisi. Non enim dixi quae legenda arbitrarer: quamquam dixi, cum dicerem quae scribenda. Tu memineris sui cuiusque generis auctores diligenter eligere. Aiunt enim multum legendum esse, non multa.

Plautus, Cistellaria 1.1.37: suás paelicés esse aiúnt, eunt depréssum.

All forms of aio (conjugation table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.