ait
ait is a Latin form of aio, meaning “say, assert; say yes”. It is the 3rd person singular present active indicative or 3rd person singular perfect active indicative.
Found 1,518 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Cicero, In C. Verrem 1.1.5: … ripiendis pecuniis fuit, sic in spe corrumpendi iudici perspicua sua consilia conatusque omnibus fecit. semel ait se in vita pertimuisse,—tum cum primum a me reus factus sit; quod, cum e provincia recens esset, invidiaque e …
Cicero, De Officiis 2.56: … verius nos reprehendit! qui has pecuniarum effusiones non admiremur, quae fiunt ad multitudinem deliniendam. Ait enim, qui ab hoste obsidentur, si emere aquae sextarium cogerentur mina, hoc primo incredibile nobis videri, …
Plautus, Casina 3.5.693: occísurum aít, alteró vilicum hódie.
All forms of aio (conjugation table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.