aetati

aetati is a Latin form of aetas, meaning “age, lifetime”. It is the dative singular feminine noun.

Found 91 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Cicero, In C. Verrem 2.5.137: … res familias adhibuisti, tu inter eius modi mulieres praetextatum tuum filium, nepotem meum, conlocavisti, ut aetati maxime lubricae atque incertae exempla nequitiae parentis vita praeberet, tu praetor in provincia cum tunica …

Plautus, Menaechmi 4.3.675b: Sibi inimicus magis quam aétati tuae.

Aulus Gellius, Noctes Atticae 9.14.22: primum (inquit) facie quod honestae et Aetati accedit. Lucilius in libro septimo:

All forms of aetas (declension table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.