Socratos Sign in

advorsum

advorsum is a Latin form of adverto, meaning “turn toward; notice”. It is the perfect passive participle genitive plural neuter or perfect passive participle genitive plural masculine or perfect passive participle accusative singular masculine or perfect passive participle nominative singular neuter.

Found 42 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Sallust, Historiae Lep: … et probitas vostra, Quirites, quibus per ceteras gentis maxumi et clari estis, plurumum timoris mihi faciunt advorsum tyrannidem L. Sullae, ne, quae ipsi nefanda aestumatis, ea parum credundo de aliis circumveniamini — praesert …

Plautus, Casina 3.6.723b: Áttat. cesso mágnufice patriciéque amicirier átque ita ero meo ire ádvorsum?

Plautus, Miles Gloriosus 4.2.1080: Eo mínus dixi, ne haec cénseret me advórsum se mentíri.

All forms of adverto (conjugation table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.