advocatum
advocatum is a Latin form of advoco, meaning “call, summon; call in (as adviser or advocate)”. It is the supine nominative singular neuter or perfect passive participle nominative singular neuter or perfect passive participle vocative singular neuter or perfect passive participle accusative singular neuter.
Found 29 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Cicero, De Officiis 1.32: … quam illi prosint, cui promiseris, contra officium est maius anteponi minori; ut, si constitueris cuipiam te advocatum in rem praesentem esse venturum atque interim graviter aegrotare filius coeperit, non sit contra officium non …
Seneca the Younger, Apocolocyntosis 14: … ebat. Postulat, nomen eius recipiat; edit subscriptionem: occisos senatores XXXV, equites R. CCXXI, ceteros . Advocatum non invenit. Tandem procedit P. Petronius, vetus convictor eius, homo Claudiana lingua disertus, et postulat …
Livy, Ab urbe condita 25.32.2: ibi consilium aduocatum omniumque in unum congruerunt sententiae, quando ad id locorum id modo actum esset ut Hasdrubalem tendentem in Italiam retinerent, tempus esse id iam agi ut bellum in Hispania finiretur;
All forms of advoco (conjugation table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.