advocato
advocato is a Latin form of advoco, meaning “call, summon; call in (as adviser or advocate)”. It is the perfect passive participle dative singular neuter or perfect passive participle dative singular masculine or perfect passive participle ablative singular masculine or perfect passive participle ablative singular neuter.
Found 46 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Caesar, De Bello Gallico 8.8.3: Itaque consilio advocato, rebus eis quae ad se essent delatae omnibus expositis animos multitudinis confirmat.
Livy, Ab urbe condita 1.6.1: … io armisque obtinendam auocasset, postquam iuuenes perpetrata caede pergere ad se gratulantes uidit, extemplo aduocato concilio scelera in se fratris, originem nepotum, ut geniti, ut educati, ut cogniti essent, caedem deinceps t …
Curtius Rufus, Historiarum Alexandri Magni 6.8.1: Advocato tum consilio amicorum, cui tamen Philotas adhibitus non est, Nicomachum introduci iubet.
All forms of advoco (conjugation table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.