adversum
adversum is a Latin form of adverto, meaning “turn toward; notice”. It is the supine nominative singular neuter or perfect passive participle genitive plural masculine or perfect passive participle genitive plural neuter or perfect passive participle accusative singular masculine.
Found 274 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Caesar, De Bello Gallico 1.18.10: Reperiebat etiam in quaerendo Caesar, quod proelium equestre adversum paucis ante diebus esset factum, initium eius fugae factum a Dumnorige atque eius equitibus (nam equitatui, q …
Ovid, Metamorphoses 12.312: perculit adversos. Adversum tu quoque, quamvis
Sallust, Bellum Iugurthinum 43: … bus paratis compositisque in Numidiam proficiscitur, magna spe civium cum propter artis bonas tum maxime quod aduersum divitias invictum animum gerebat et auaritia magistratuum ante id tempus in Numidia nostrae opes contusae hos …
All forms of adverto (conjugation table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.