adversarium

adversarium is a Latin form of adversarius, meaning “opponent, adversary; (adj.) opposed, hostile”. It is the accusative singular masculine noun or genitive plural neuter adjective or genitive plural masculine adjective or genitive plural masculine noun.

Found 84 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Cicero, Pro S. Roscio Amerino 84: … Roscio; at ego in T. Roscio reperio. tecum enim mihi res est, T. Titi Rosci, quoniam istic sedes ac te palam adversarium esse profiteris. de Capitone post viderimus, si, quem ad modum paratum esse audio, testis prodierit; tum alia …

Cicero, On Oratory 2.302: … videri nihil solet, quam quod ex oratoris dicto aliquo aut responso aut rogato sermo ille sequitur: occidit. Adversariumne? Immo vero aiunt se et eum, quem defendit.

Suetonius, Caligula 35.3: … fuit, cuius non commodis obtrectaret. Nemorensi regi, quod multos iam annos poteretur sacerdotio, ualidiorem aduersarium subornauit. cum quodam die muneris essedario Porio post prosperam pugnam seruum suum manumittenti studiosius …

All forms of adversarius (declension table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.