Socratos Sign in

adversarios

adversarios is a Latin form of adversarius, meaning “opponent, adversary; (adj.) opposed, hostile”. It is the accusative plural masculine noun or accusative plural masculine adjective.

Found 84 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Caesar, De Bello Gallico 7.4.4: hortatur ut communis libertatis causa arma capiant, magnisque coactis copiis adversarios suos a quibus paulo ante erat eiectus expellit ex civitate.

Suetonius, Divus Julius 30.4: quod probabilius facit Asinius Pollio, Pharsalica acie caesos profligatosque aduersarios prospicientem haec eum ad uerbum dixisse referens: hoc uoluerunt; tantis rebus gestis Gaius Caesar condemnatus essem, nisi ab exercitu auxilium petissem.

Aulus Gellius, Noctes Atticae 6.17.10: … oenice in hisce versibus: Séd virum verá virtute vívere animatum áddecet, Fórtiterque innóxium stare ádversum adversários. Éa libertas ést, qui pectus púrum et firmum géstitat, Áaliaeliae res obnóxiosae nócte in obscurá latent?

All forms of adversarius (declension table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.