adversario
adversario is a Latin form of adversarius, meaning “opponent, adversary; (adj.) opposed, hostile”. It is the ablative singular masculine noun or dative singular masculine noun or ablative singular neuter adjective or ablative singular masculine adjective.
Found 101 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Cicero, In C. Verrem 2.2.78: … idpiam fecerit. cum vero fidem ac religionem tuam iam alteri addictam pecunia accepta habueris, postea eandem adversario tradideris maiore pecunia, utrumque falles, et trades cui voles, et ei quem fefelleris ne pecuniam quidem red …
Livy, Ab urbe condita 2.61.2: cui acerrimo aduersario legis causamque possessorum publici agri tamquam tertio consuli sustinenti M. Duillius et Cn. Siccius diem dixere.
All forms of adversarius (declension table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.