advectus
advectus is a Latin form of adveho, meaning “carry to, bring; (pass.) ride to, sail to”. It is the perfect passive participle nominative singular masculine.
Found 31 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Cicero, Philippicae 2.77: … et, delituit in quadam cauponula atque ibi se occultans perpotavit ad vesperum; inde cisio celeriter ad urbem advectus domum venit capite involuto. ianitor, quis tu? A Marco tabellarius. confestim ad eam deducitur cuius causa ve …
Suetonius, Divus Claudius 20.3: … m solo mole obiecta; quam quo stabilius fundaret, nauem ante demersit, qua magnus obeliscus ex Aegypto fuerat aduectus, congestisque pilis superposuit altissimam turrem in exemplum Alexandrini Phari, ut ad nocturnos ignes cursum …
All forms of adveho (conjugation table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.