Socratos Sign in

adsidue

adsidue is a Latin form of assiduus, meaning “constant, unremitting, persistent; (assidue) continually”. It is the adjective or vocative singular neuter adjective or vocative singular masculine adjective or vocative singular masculine noun.

Found 66 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Cicero, In Catilinam 3.5: … ultos fortis viros eduxerant, et ego ex praefectura Reatina compluris delectos adulescentis quorum opera utor adsidue in rei publicae praesidio cum gladiis miseram.

Cicero, Tusculanae Disputationes 2.25: … hórridis, Luctífica clades nóstro infixa est córpori; E quó liquatae sólis ardore éxcidunt Guttaé, quae saxa adsídue instillant Caúcasi. vix igitur posse videmur ita adfectum non miserum dicere et, si nunc miserum, certe dolor …

Ovid, Amores 1.2.36: Adsidue partes turba secuta tuas.

All forms of assiduus (declension table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.