admissus
admissus is a Latin form of admitto, meaning “let in, admit; allow; commit (a crime); spur on (a horse)”. It is the perfect passive participle nominative singular masculine.
Found 27 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Cicero, Philippicae 2.105: … ueri cum meritoriis, scorta inter matres familias versabantur. Casino salutatum veniebant, Aquino, Interamna: admissus est nemo. iure id quidem; in homine enim turpissimo obsolefiebant dignitatis insignia.
Petronius, Satyricon 51: … lem mihi quam aurum; nunc autem vilia sunt. Fuit tamen faber qui fecit phialam vitream, quae non frangebatur. Admissus ergo Caesarem est cum suo munere, deinde fecit reporrigere Caesarem et illam in pavimentum proiecit. Caesar n …
All forms of admitto (conjugation table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.