admisso
admisso is a Latin form of admitto, meaning “let in, admit; allow; commit (a crime); spur on (a horse)”. It is the perfect passive participle ablative singular masculine.
Found 31 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Caesar, De Bello Gallico 1.22.2: Considius equo admisso ad eum accurrit, dicit montem, quem a Labieno occupari voluerit, ab hostibus teneri: id se a Gallicis armis atque insignibus cognovisse.
Augustine, Epistulae 1·23: … est, utrum scriptorem sanctarum scripturarum mentiri oportuerit, immo vero non alia, sed nulla quaestio est. Admisso enim semel in tantum auctoritatis fastigium officioso aliquo mendacio, nulla illorum librorum particula reman …
All forms of admitto (conjugation table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.