adiectum
adiectum is a Latin form of adicio, meaning “add; throw to”.
It can also be a form of adiicio, “(adicio) add, throw to; apply”.
It can also be a form of adiectus, “insertion/putting in/adding/applying to, addition; impact, contact”. It is the accusative singular masculine noun or perfect passive participle accusative singular masculine or perfect passive participle genitive plural neuter or supine nominative singular neuter.
Found 30 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Cicero, In C. Verrem 2.2.37: … o mirantur omnes improbitatem calumniae; deinde qui istum nossent partim suspicabantur, partim plane videbant adiectum esse oculum hereditati. interea dies advenit quo die sese ex instituto ac lege Rupilia dicas sortiturum Syrac …
Ammianus Marcellinus, Res Gestae 20.4.8: … d aperte scripta significabant, ab imperatore nusquam diiungi debere praefectum, in ardore terribilium rerum. Adiectumque est quod si procurare dissimulasset, ipse propria sponte proiceret insignia principatus, gloriosum esse ex …
All forms of adicio (conjugation table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.