Socratos Sign in

adfatim

adfatim is a Latin form of affatim, meaning “sufficiently, amply, with complete satisfaction”. It is the adverb.

Found 25 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Cicero, Tusculanae Disputationes 2.24: … isti ádvolatu adúncis lacerans únguibus Iovís satelles pástu dilaniát fero. Tum iécore opimo fárta et satiata ádfatim Clangórem fundit vástum et sublime ávolans Pinnáta cauda nóstrum adulat sánguinem. Cum véro adesum inflátu re …

Cicero, De Natura Deorum 2.127: … men inclusum est in intuma parte earum bacarum quae ex quaque stirpe funduntur, isdemque seminibus et homines adfatim vescuntur et terrae eiusdem generis stirpium renovatione conplentur.

Plautus, Bacchides 3.3.497: Adfatim est.

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.