Socratos Sign in

additus

additus is a Latin form of addo, meaning “add”. It is the perfect passive participle nominative singular masculine.

Found 45 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Cicero, Tusculanae Disputationes 2.50: … idque moriens: Cónqueri fortúnam adversam, nón lamentarí decet; Id viri est offícium, fletus múliebri ingenio ádditus.

Cicero, Letters to Atticus 4.8a.1: … im mihi exaudisse videor. verum statim fac ut sciam, si modo tibi est commodum. ludis quidem quoniam dies est additus, eo etiam melius hic eum diem cum Dionysio conteremus.

Ovid, Metamorphoses 3.198: Additus et pavor est. Fugit Autonoeius heros

All forms of addo (conjugation table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.