accusatore

accusatore is a Latin form of accusator, meaning “accuser, prosecutor”. It is the ablative singular masculine noun.

Found 77 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Cicero, Pro S. Roscio Amerino 39: … us? annos natus maior quadraginta. vetus videlicet sicarius, homo audax et saepe in caede versatus. at hoc ab accusatore ne dici quidem audistis. luxuries igitur hominem nimirum et aeris alieni magnitudo et indomitae animi cupidit …

Cicero, In C. Verrem 2.1.84: videamus quid idem iste iuratus dixerit. recita. ab accvsatore rogatvs respondit in hoc ivdicio non perseqvi: sibi in animo esse alio tempore perseqvi. quid igitur te iuvat …

Aulus Gellius, Noctes Atticae 13.25.9: … i criminis causa exaggerationem aliquam speciosam facit? Sicut in libro eiusdem M. Tulli, qui De Constituendo Accusatore est, una eademque res pluribus verbis vehementer atque atrociter dicitur: Sicilia tota, si una voce loqueretu …

All forms of accusator (declension table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.