acceptus
acceptus is a Latin form of accipio, meaning “take, receive; hear; accept”. It is the perfect passive participle nominative singular masculine.
Found 37 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Caesar, De Bello Gallico 1.3.4: itemque Dumnorigi Haeduo, fratri Diviciaci, qui eo tempore principatum in civitate obtinebat ac maxime plebi acceptus erat, ut idem conaretur persuadet eique filiam suam in matrimonium dat.
Plautus, Bacchides 5.2.1182: Satis, sátis iam vostrist cónvivi: me níl paenitet ut sim ácceptus:
All forms of accipio (conjugation table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.