acceptae
acceptae is a Latin form of accipio, meaning “take, receive; hear; accept”. It is the perfect passive participle dative singular feminine or perfect passive participle nominative plural feminine or perfect passive participle vocative plural feminine or perfect passive participle genitive singular feminine.
Found 40 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Cicero, In C. Verrem 1.1.38: … , annos prope quinquaginta continuos in nullo, iudices, equite Romano iudicante ne tenuissima quidem suspicio acceptae pecuniae ob rem iudicandam constituta sit; quid sit quod, iudiciis ad senatorium ordinem translatis sublataqu …
Plautus, Casina 5.1.855: Accéptae bene ét commode éximus íntus
Plautus, Cistellaria 1.1.15: véntum gaudeo—écastor ad téd, ita hodie híc acceptaé sumus
All forms of accipio (conjugation table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.