absurde
absurde is a Latin form of absurdus, meaning “out of tune; absurd, silly”. It is the adjective or vocative singular neuter adjective or vocative singular masculine adjective.
Found 33 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Cicero, De Republica 2.28: … aratum videmus. Tum Scipio: Falsum est enim, Manili, inquit, id totum, neque solum fictum, sed etiam imperite absurdeque fictum; ea sunt enim demum non ferenda in mendacio, quae non solum ficta esse, sed ne fieri quidem potuiss …
Plautus, Captivi 1.1.71: scio absúrde dictum hoc derisores dicere,
Plautus, Epidicus 3.1.326: Ábsurde facis qui ángas te animi; si hércle ego illum semel préndero,
All forms of absurdus (declension table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.