abstulit
abstulit is a Latin form of aufero, meaning “carry off, take away”. It is the 3rd person singular perfect active indicative.
Found 225 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Cicero, In C. Verrem 2.1.49: … ex nomine Tenedus nominatur, hunc ipsum, inquam, Tenem pulcherrime factum, quem quondam in comitio vidistis, abstulit magno cum gemitu civitatis.
Ovid, Heroides 15.86: Abstulit, atque anni quos vir amare potest?
Plautus, Stichus 3.2.460: mustela murem ábstulit praeter pedes;
All forms of aufero (conjugation table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.