Socratos Sign in

abducere

abducere is a Latin form of abduco, meaning “lead away, carry off”. It is the 2nd person singular future passive indicative or 2nd person singular present passive imperative or 2nd person singular present passive indicative or present active infinitive.

Found 54 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Caesar, De Bello Civili 1.15: … dum Lentulus Spinther x cohortibus tenebat; qui Caesaris adventu cognito profugit ex oppido cohortesque secum abducere conatus magna parte militum deseritur. Relictus in itinere cum paucis incidit in Vibullium Rufum missum a Pom …

Terence, Phormio 2.3.437: Abducere, ego illam eiiciam. Dixi, Phormio.

Plautus, Mostellaria 3.2.696: vóluit in cúbiculum abdúcere me anus.

All forms of abduco (conjugation table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.