Veneris
Veneris is a Latin form of venio, meaning “come”.
It can also be a form of Venus, “Venus, goddess of love and beauty; love, charm”. It is the genitive singular feminine noun or 2nd person singular future perfect active indicative or 2nd person singular perfect active subjunctive.
Found 387 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Cicero, In C. Verrem 2.2.21: … ; nisi posuisset, Veneri Erycinae esse multatum. tametsi positae essent ex testamento, tamen putabat, quoniam Veneris nomen esset, causam calumniae se reperturum.
Cicero, Divinatio in Q. Caecilium 56: … et homini aequissimo, nuntiatum est, vocari ad se Agonidem iubet; iudicium dat statim, SI PARET EAM SE ET SVA VENERIS ESSE DIXISSE. iudicant recuperatores id quod necesse erat; neque enim erat cuiquam dubium quin illa dixisset. …
Tibullus, Elegiae 3.9.18: ne ueneris cupidae gaudia turbet, aper.
All forms of venio (conjugation table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.