Varronis
Varronis is a Latin form of Varro, meaning “Varro (M. Terentius Varro, scholar; C. Terentius Varro, consul at Cannae)”. It is the genitive singular masculine noun.
Found 56 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Caesar, De Bello Civili 2.20: … m Gadibus excessisse. His cognitis rebus altera ex duabus legionibus, quae vernacula appellabatur, ex castris Varronis adstante et inspectante ipso signa sustulit seseque Hispalim recepit atque in foro et porticibus sine malefic …
Livy, Ab urbe condita 22.38.6: contiones, priusquam ab urbe signa mouerentur, consulis Uarronis multae ac feroces fuere denuntiantis bellum arcessitum in Italiam ab nobilibus mansurumque in uisceribus rei publicae,
Seneca the Elder, Controversiae 7.1.27: … Alituum pecudumque genus sopor altus habebat. At Vergilio imitationem bene cessisse, qui illos optimos uersus VARRONIS expressisset in melius: Desierant latrare canes urbesque silebant; Omnia noctis erant placida composta quiete …
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.